Źródła filmów - poradnik

Pablo

Cała władza
Załoga
BOSS
Wiadomości
8
Lajki
3
Punktów
3
Obserwujący
0
Źródła:

*CAM*:
Film nagrany w kinie, za pomoca kamery DV. Dźwięk pochodzi z wbudowanego w kamerze mikrofonu. Często nagrywany pod pewnym kątem, charakteryzuje się rownież drżeniem obrazu, specyficznym mruganiem obrazu (ze względu na różny framerate kamery i projektora), słabym kontrastem w ciemnych i bardzo jasnych scenach, widokiem przechodzącej publiczności oraz jej reakcjami - np. śmiech). Wydawany jako VCD lub SVCD.


*Telesync* (*TS*):
Źródło obrazu - kamera cyfrowa, tak samo jak w przypadku CAM, jedyną rożnicą jest inne źródło dźwięku - liniowo nagrane z gniazda dla słuchawek, lub podłączone do kinowego systemu audio - elimuje to zakłócenia pochodzące z otoczenia, ale często dźwięk charakteryzuje się trzaskami, szumem, lub niektóre tony są mocno przesterowane - najczęsciej niskie. Wydawany jako VCD lub SVCD.


*Workprint*:
Wersja robocza filmu, która jakimś cudem "wydostała się" ze studia. Charakteryzuje się bardzo różną jakością obrazu, czasem jest to przechodzony VHS, a czasem cyfrowe źródło obrazu. Film może znacznie odbiegać od wersji końcowej - dobrymi przykładami były WORKPRiNT'y The Hulk, LOTR: Two Towers gdzie brakowalo efektów, lub były nieskończone, jednak zdażają się filmy, które praktycznie nie różnią się od wersji końcowej - najczęsciej brakuje tylko napisów początkowych i końcowych. Ta wersja filmu jest prawie zawsze oznaczona przez nazwę wytwórni i licznik. Wydawany jako VCD lub SVCD.


*Screener* (*SCR*):
Rip z promocyjnej kasety VHS rozsyłanej do dziennikarzy, sklepów, wypożyczalni (również do członków Akademii Filmowej przed rozdaniem Oscarów). Tego typu kasety istnieją praktycznie od początków historii VHS, na początku lat 90 zdażały się nawet piraty z tych kaset. Średniej jakości obraz - taki jak przeciętna kaseta VHS, dobry dźwięk stereo, oraz napisy na temat zakazu dystrybucji tej kasety. Jakość w dużej mierze zależy od użytego magnetowidu i karty przechwytującej obraz. Wydawany jako VCD lub SVCD.


*VHSrip*:
Rip ze sklepowej kasety VHS, najcześciej są to bardzo stare filmy, czasem perełki, nie wydane dotąd na DVD, ale również jakieś bootlegi muzyczne, albo XXX. Wydawany jako VCD lub SVCD, czasami DivX/XViD.


*WebRip*
Źódłem tego typu releasów jest obraz nadawany przez internet z różnego rodzaju serwisów (od stacji telewizyjnych po portale z teledyskami i koncertami). Z wiadomych przyczyn (przepustowość łącza) jakość takiego obrazu nie jest zbyt dobra... W nielicznych przypadkach można spotkać dźwięk mp3 z bitratem powyżej 192 kb/s, jednak zwykle zatrzymuje się on przy ~128. W takich ripach ilość klatek na sekundę nie jest większa niż 15-20.

*LASERDISCrip*:
Rip z przodka DVD - płyty LaserDisc. Jakość znacznie lepsza niż w przypadku VHS - można ją porównać z obecnie używanym formatem SVCD, jednak do tworzenia LD używano najczęściej nie-remasterowanych źródeł - stąd ostrość słabsza niż w przypadku SVCD, widoczne zadrapania, kurz, ziarnistość negatywu. Na LD wydano bardzo wiele specjalnych edycji niektórych filmów, nadal niedostępnych na DVD - Blade Runner European Cut, trylogia Star Wars, THX1138, i wiele innych.


*Telecine* (*TC*):
Kopia taśmy filmowej przeznaczona do wyświetlenia w kinie jest kopiowana za pomocą tych samych urządzeń co do masteringu DVD, jednak bez dalszej obróbki cyfrowej - dlatego obraz charakteryzuje się wszystkimi wadami taśmy filmowej - zadrapania, kurz, itd., czasami kolory są zbyt mocno nasycone. Dźwięk coraz częsciej pochodzi z cyfrowych nośników z dźwiekiem DTS przeznaczonych dla kin, dlatego jego jakość jest porównywalna z tym co możecie usłyszeć na DVD. Czasami zdażają sie TELECiNE z nałożonymi napisami - najczęsciej chińskimi lub rosyjskimi. Kiedyś mało popularne, jednak ostatnio popularność tego typu źródła bardzo wzrosła za sprawą rosyjskich i azjatyckich piratów. Najczęściej wydawany jako DivX/XViD.


*PDVD*
Rip z płyty DVD przygotowanej przez piratów, najczęstszym źródłem obrazu jest TELECiNE (w przeszłości zdażały się również TS). Coraz lepiej przygotowywane - bardzo dobrej jakości obraz, różne ścieżki dźwiękowe (DolbyDigital, a nawet DTS), napisy, menu, czasami nawet jakieś dodatki - trailer, galeria zdjęć.


*TVRip*, *HDTVRip*, *PDTVRip*, *DVBRip*
Źródłem jest obraz telewizyjny, najczęściej przechwycony strumień MPEG2 telewizji cyfrowej. Jakość zbliżona troche do DVD, jedynie trochę mniejszy bitrate, minimalnie słabsza ostrość, nie zawsze dźwięk przestrzenny.


*DVDScreener*
Rip z promocyjnej płyty DVD (przeznaczenie takie samo jak w przypadku SCREENER'a), najczęściej obraz nie odbiega mocno od tego co zobaczycie w DVDRip ze sklepowego DVD, jednak jakość długich filmów upakowanych na płycie 4.7 GB pozostawia czasem trochę do życzenia, to samo dotyczy filmów, których obróbka cyfrowa nie była jeszcze ukończona - wyglądają poprostu jak poprawione TELECiNE. Charakteryzuje się napisami na temat legalności i zakazu dystrybucji, czarno-białymi scenami, czasami również licznikiem.


*R5*, *R5 DVDRip*, *R5 LiNE*
Jest to rip z płyty DVD wydanej "pośpiesznie" w regionie 5 (Azja + Rosja). Przez skrócony czas obróbki mający na celu szybsze wydanie tego w wymienionych krajach obraz może być dość mocno pogorszony (min. obniżony jakość dźwięku i obrazu). Ripy oznaczone *R5 LiNE* są ripami pochodzącymi z płyt, które nie posiadały ścieżki dźwiękowej w (oryginalnym) angielskim języku. W takich przypadkach dźwięk jest "brany" z innego releasa (najczęściej z wersji TC) i synchronizowany tak aby pasował.
a) *R1* , *R3* - to samo co R5 tylko że dotyczy innego regionu


*DVDRip*
Rip ze sklepowej płyty DVD. Najlepsza możliwa jakość obrazu i dźwieku, o ile nic nie zostało zchrzanione.


*Blu-ray Rip* (AKA *BRRip*), *HDDVDRip*
Są to releasy, których źródłem były filmy wydane na płytach BlueRay Disc lub HDDVD. Charakteryzują się podwyższoną rozdzielczością (720p, 1080i lub 1080p), świetną ostrością obrazu oraz bardzo dobrej klasy dźwiękiem.


*RMVB* (AKA *RM*)
Format charakteryzujący się bardzo mocną kompresją materiału filmowego.
Dzięki niemu przeciętny film zajmuje o 60% mniej niż ten sam w popularnym DivX-ie.


Formaty:

* VCD - VCD to format bazujący na kompresji MPEG-1 ze stałą ilością bitów na sekundę (bitrate) w wysokości 1150kbit/s przy rozdzielczości 352x240 (NTSC). VCD jest generalnie używane przy materiałach słabszej jakości (CAM/TS/TC/Screener (VHS)/TVrip (analogowy)) aby uzyskać mniejsze rozmiary plików i zmieścić tak dużo jak się da na jednej płytce. Zarówno VCD jak i SVCD są mierzone za pomocą minut a nie megabajtów i dlatego plik mpeg może się zdawać większy niż pojemność płytki, ale w rzeczywistości można zmieścić 74 minuty filmu na płytce CDR74.


* SVCD - SVCD bazuje na kompresji MPEG-2 (tak jak DVD), co pozwala na zmienną ilość bitów na sekundę (bitrate), aż do 2500kbit/s przy rozdzielczości 480x480 (NTSC), która jest potem zmieniana na format ekranu 4:3 w czasie odtwarzania. Ze względu na zmienny bitrate, długość filmu jaką można zmieścić na jednym CDR nie jest stała, ale zwykle kształtuje się między 35 a 60 minutami. Dla uzyskania lepszej jakości SVCD, dokonując zapisu przy zmiennym bitrate należy używać wielokrotnych przebiegów ('passes'). Zajmuje to więcej czasu ale obraz w efekcie jest znacznie czystszy.


* XVCD/XSVCD - Są to po prostu VCD/SVCD, które są niezgodne ze standardem. Formaty te obsługują dużo wyższe rozdzielczości i bitrate, ale tylko niektóre programy pozwalają je odtworzyć. X(S)VCD są całkowicie niestandardowe i wykorzystywane do domowego 'ripowania' przez ludzi, którzy nie zamierzają ich opublikować.


* RealMedia (RM) / ASF / nAVI - Są to bardzo małe pliki, których nie warto kompresować. ASF to jakby przodek DivX, a RM jest wciąż używane do odtwarzania strumieniowego i przez ludzi na modemach. nAVI to zhackowany DivX rzadko obecnie stosowany. Te formaty obsługiwane są tylko przez komputery, nie mogą być odtwarzane przez odtwarzacze stacjonarne.


* DivX / XviD - DivX to format zaprojektowany dla platform multimedialnych. Używa dwóch kodeków: niskiej szybkości ruchu (low motion) lub wysokiej szybkości ruchu (fast motion). Większość starych filmów kodowana była w 'low motion' i dlatego występują tam problemy z szybkim ruchem. Później została rozwinięta metoda znana jako SBC (Smart Bitrate Control - Inteligentna Kontrala Bitrate), która to w czasie kodowania przełącza się między kodekami dając dużo lepszą jakość. Format jest anamorficzny [co oznacza, że format 16:9 jest zmniejszany do 4:3, ale może być zmieniony z powrotem na format 16:9 podczas odtwarzania], a bitrate i rozdzielczość mogą być dowolne. Większość wersji DivX (ale nie Re-Enc) jest zripowana z DVD i generalnie może zawierać aż do 2 godzin dobrej jakości filmu na 1CD. Istnieją różne kodeki, z których najbardziej popularne są oryginalny DivX3.11a, DivX 4.12 i nowe kodeki XviD.


* CVD - CVD jest połączeniem formatów VCD i SVCD i może być odtwarzany na większości stacjonarnych DVD. Obsługuje taki sam bitrate jak MPEG-2, ale używa rozdzielczości 352x480 (NTSC), jako, że rozdzielczość pozioma jest ogólnie mniej ważna. Aktualnie żadne grupy nie wypuszczają filmów w formacie CVD.


*DVD-R* - Jeden z formatów zapisu płyt DVD, który zdaje się być najbardziej popularny (spośród DVD-RAM, DVD-R i DVD+R). Mieści 4.7GB na jednej stronie, choć istnieją także dwustronne płytki, mogące pomieścić prawie 10GB. Filmy SVCD MPEG-2 muszą być skonwertowane przed wypaleniem na DVD-R żeby mogły być prawidłowo odtworzone. Skopiowanie DVD na DVD-R jest możliwe, ale czasami trzeba zrezygnować z niektórych dodatków czy języków, aby dało się zmieścić w 4.7GB.


* MiniDVD - MiniDVD / cDVD jest tym samym formatem co DVD, ale na standardowym nośniku CDR / CDRW. Z powodu dużej rozdzielczości bądź bitrate'u, na płytce mieści się 18-21 min. materiału filmowego. Format jest kompatybilny tylko z kilkoma odtwarzaczami.


*HD DVD* (z ang. High Definition DVD) – format zapisu optycznego danych, podobny do płyt DVD, jednak znacznie bardziej pojemny, gdyż dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera udało się znacznie zwiększyć gęstość upakowania danych.


*Blu-ray Disc* (BD) – konkurencyjny dla HD DVD format zapisu optycznego. Następca formatu DVD. Wyróżnia się większą pojemnością od płyt DVD, co jest możliwe dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera.
 
Początek strony